و اسماعيل ، را به آن تعويذ مىكرد و من هم حسنين را همان گونه تعويذ مىنمايم ، به تو بياموزم ؟ بگو : « كفى بسمع اللَّه داعيا لمن دعا و لا مرمى وراء امر اللَّه لرام رمى » . « مخلص ذهبى » اين حديث را روايت كرده است . در پى احاديث مذكور حديثى است كه مناسب است آن را در پايان اين باب متذكر شويم . « احمد حنبل » در [ مسند 5 / 130 ] به سند خود ، از « زرّ » روايت مىكند كه به پدرم گفتم : برادر تو ، معوّذتين ( * ( قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ الْفَلَقِ ) * و * ( قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ ) * ) را از مصحف خويش زدوده است ( تا آنجا كه گفت ) اين دو سوره در مصحف « ابن مسعود » هم ، ذكر نشده است ، بلكه اين دو سوره تعويذى است كه رسول خدا صلَّى اللَّه عليه و آله ، حسن و حسين عليهما السّلام را به آنها تعويذ مىكرد و هيچگاه شنيده نشده كه آنها را در نماز بخواند . برادرت مىپنداشت كه آنها دو گونه تعويذ است نه دو سوره از قرآن و اصرارى داشت تا گمان خويش را به مرحلهء اجرا در آورد . ليكن قرآن شناسان ديگر ، آن دو را ، سورهء قرآن مىدانند و اين است كه آن را در مصحف خود آورده‌اند .